næturbröltið

Sit hérna og langar ekki í rúmið í sumarnæturblíðunni. Langar mest í heiminum í útilegu, það er 13 stiga hiti og nánast heiðskírt í Reykjavíkurborg. Er búin að vera ferlega dugleg við að prjóna undanfarið, kláraði þessa fínu peysu á MIG (sko það er mikið meira mál að prjóna á fullorðna) og svo fiffaði ég til ógurlega flotta húfuuppskrift. Þarf eiginlega að fara að kaupa mér meira garn...

Annars langar mig til að óska Siggu og Brynju til hamingju með brúðkaupsafmælin sín, Berglindi og Siggu með útskriftirnar og bara allan þennan blóma og hamingju í kringum mig :) Hlakka líka ofboðslega til þegar Hanna kemur heim (p.s. þú mátt alveg hafa stólinn ef þið þurfið eitthvað að bíða eftir ykkar dóti, við eigum líka tripptrapp nefnilega)

Alexander hefur það svakalega fínt, hann er í raun meðfærilegri en bróðir hans, allaveganna ennþá, brosir bara og hlær og nýtur þess að vera með með mömmu og pabba, stóri bróðir hans er líka stór fyndinn, hann fattaði að litli er nánast spegill og núna er aðalsportið að hlægja fram í litla bróðir og fá hlátur til baka! Alexander þyngist líka ofboðslega vel á móðurrjómanum (útséð með það, þetta hlýtur að vera rjómi) og er með fellingar á öllum liðum ásamt því að vera með fellingar á miðjum lærum, upphandleggjum og víðar. Hann er að safna þeim held ég! Og það er eiginlega vesen að þurrka úr fellingunum eftir baðferðir! Samt e rhann ógurlega stinnur og flottur og farinn að rúlla sér af bakinu og uppá hlið, honum finnst hrikalega leiðinlegt að liggja á bakinu... Og ef hann liggur á teppi með dótastadífið yfir sér þá er það oftar sem hann snýr sér á hliðina og lemur í stadífið (þá hringlar í dótinu) en að hann reyni að ná í það liggjandi á bakinu...

Kristófer er náttúrulega upprennandi stórsöngvari og er búin að stækka helling við það að verða 5 ára. Það verður alltaf skemmtilegra að ræða við hann um lífsins gæði og hans hugmyndir. Um daginn var umræða um typpi, því litli bróðir er jú stundum á typpinu... Og hann reyndi að sannfæra mig um að ég væri með HOLU, HOLU segi ég! Nei, nei, nei! Hvar brást uppeldið? Nú veit hann að konur eru með píku ;) Á fimmtudaginn kom hann fram, eftir að hann var farinn uppí rúm og búinn að koma 2x fram að pissa. "Mamma, ég VERÐ að segja þér svolítið" "Núnú, hvað var það" "Mamma, ég VERÐ að spurja þig svolítið" "já, Darri minn, hvað?" "Mamma þegar ég verð 6 ára (a.t.h. þetta er 2 DÖGUM eftir 5 ára afmælið) MÁ ÉG ÞÁ FÁ NÝJAN HJÓLAHJÁLM?" "já" "ókey" og með það var hlaupið aftur uppí rúm að sofa...

Þessi börn eru auðvitað stórkostleg!

Á mjög bágt með trúa....

....því að núna eigi ég 5 ára gamalt barn! Að það séu 5 ár síðan hann fæddist, þessi elska. Finnst eins og það sé mun styttra, bara næstum því í gær. Tíminn flýgur hreinlega. Við héldum smá afmælisveislu í gær og litla/stóra dýrið mitt fékk fullt af flottum pökkum, allt "einmitt það sem hann langaði svo í" hahaha. Við gáfum honum hlaupahjól og hann varð sko að fara á því á leikskólan. Svo fékk hann veiðistöng, labbrabbtæki í formi Vidda og Bósa, Fjarstýrðan bíl sem hrynur í sundur þegar hann klessir á og fer svo í sama formið þegar maður ýtir á takka. Skil ekki afhverju engin hefur búið til slíkan fullorðins bíl :)

Surtla litla hefur fengið nýtt heimili, núna eru bara 7 kettlingar eftir, fyrstur kemur fyrstur fær :þ

*bööööö*

Hef voða lítið að segja eitthvað, kenni brjóstaþokunni um það, man alltaf eitthvað skemmtó þegar ég er að gefa eða útí í gönguferð, man síðan ekkert þegar ég ætla að reyna að rifja það upp.

Annars gengur lífið svona ljómandi vel. Kristófer er heimsins besti stóri bróðir sem finnst svakalega gaman að sýna Alexander dót, knúsa hann og rugga vagninum. Hann er svo stoltur að hann þarf að kynna hann fyrir allt og öllum sem við hittum, ja eða bara sem við mætum á götu. Alexander stækkar og dafnar, hlær, skríkir og brosir, sefur eins og engill þess á milli og rembist þessa daganna við að ná einhverri samhæfingu milli auga og handar, mjög fyndið að sjá hann stara stífum augum á þær og reyna að hreyfa þær markvisst.

Og já, rétt upp hönd sem langar í kisu, við eigum nokkra kettlinga á lausu og þeim fer fjölgandi...

adios í sumarskapi Harpa

Leti blogg

Ligg hérna í hrikalegri leti og nenni ekki að gera neitt. Darrinn fór í roadtrip norður í land með pabba sínum, Biggi er að vinna og Alexander hefur sjaldan sofið eins vel og í dag! Búin að þvo smá þvott reyndar og stefni á að brjóta hann saman og ganga frá í kvöld.

Langt síðan letin hefur heltekið mig svona. Nenni sko ekki einu sinni að prjóna!

Nennti að reyna að lesa mér til um fíflaættir á netinu... mjög merkilegt, en ég hef samt ekki hugmynd ennþá um hvað fífla plantan mín heitir. Einhverjar hugmyndir, hún er eins og stór túnfífill með sólblómsblóm sem er alveg gult í miðjunni. Blómið vex á blaðalausum stöngli og blöðin eru svona tennt eins og túnfífilsblöðin, bara svona 5x stærri!

Plantaði melónunni, tómötunum og kryddunum í stærri potta, setti niður kál og meiri tómata fræ (það verða bara tómatar í matinn hjá mér næsta vetur...) og keypti síðan lavender, kaktusa og spínat fræ!

Mig vantar stærri stofuglugga fyrir plönturnar...

kv Harpa

Ungviðið

Skræpa ákvað að leggjast með kettlingana við höfuðlagið á Alexander, Makkan var ekki svöng svo hún liggur þarna upp við lærið á honum, stóri bróðir fylgist grant með að allt fari vel fram

Makkan að þrífa upphandlegginn á Alexander, sennilega lekið þangað mjólk, því hún sleikti af áfergju!

Óli lokbrá Kjartan Brandur (smá valkvíði með nafnið á eina högnan) kúrir hjá Alexander

Surtla og Vasefína

Surtla sæta!