† Afi minn †

Hann afi minn kvaddi þennan heim snemma í kvöld. Hann var 91 árs. Ég er ofboðslega meyr. Hans tími var kominn en það er erfitt að sjá á eftir svona yndislegu fólki þótt við höfum notið nærveru þeirra, gæsku, umhyggju, ástúðar og fjölskylduástar, ótrúlega lengi. Afi minn var fyrirmynd í alla staði, ótrúlega hress og brosandi alltaf, alltaf til staðar og studdi við bakið á sínu fólki. Ég man ekki eftir því að hafa séð hann skipta skapi, þó bjó ég í næsta húsi við hann mín fyrstu 20 ár (og það eitt að búa við hliðina á okkur systrum var alveg til að hvetja til skapskiptinga).

Við hittum áðan í gamla húsinu, húsinu sem afi byggði sjálfur, húsið hafði elst um mörg ár á þessum 3 tímum sem það hafði ekki haft ábúanda. Sál íbúans hefur greinilega áhrif á húsið. Skyndilega fundum við systurnar á göngu um efri hæðina aftur "ömmulykt". Tengdist meira minningunum sem flæddu en einhverju yfirnáttúrulegu.

Ég sakna hans ótrúlega mikið.