Ferðasagan framhald

Þriðjudaginn 24. júlí lögðum við svo enn á ný á stað og stefnan var nú sett á Atlavík í Hallormstaðaskógi. Við ákváðum að leggja leið okkur að Möðruvöllum og var það einstaklega skemmtilegt. Ofboðslega fallegst sem búið er að gera þar, öll húsin eru svona "gervi" torfbæir. Við fengum okkur kaffi á kaffihúsinu þar. Hér er mynd af einu húsinu en þau eru öll í þessum stíl:


Alexander var alveg að venjast því að máta svona stóla og fannst þeir ferlega skemmtilegir!


Á Egilssstaði komum við síðan um 5 leytið og ákváðum að skreppa í Bónus! Við höfðum gleymt að fá okkur að borða allan daginn og vorum að nálgast blóðsykurfall. Versluðum því ógrynni af nammi! Og sokka á Darra sem varð sokkaböðull í ferðinni. Við keyrðum síðan í Atlavíkina þar sem feðgarnir slógu upp tjaldi, Darri sat á kerru og skipaði fyrir og Birgir setti tjaldið upp.... eðal verkaskipting!


Við drifum okkur svo niður að Lagarfljóti og fórum í siglingu um fljótið við gítarspil og ættjarðarlaga söng. Það var mjög skemmtileg ferð, það örlaði á smá sjóveiki samt...



Miðvikudaginn 25. júlí ókum við að Skriðuklaustri og skoðuðum Gunnarsstofnun. Hann er einn af mínum uppáhaldsrithöfundum, held að nánast allt safnið hans sé til heima hjá pabba. Við vorum greinilega orðin löt í myndatökunum, tókum t.d. bara myndir af þessu:



En enga af húsinu sjálfu sem er ógurlega fallegt! Það má þó skoða með því að fara inná www.skriðuklaustur.is Við ætluðum síðan að labba upp að Hengifossi en það blés full byrlega fyrir okkur... Þannig að við ákváðum að keyra hinu megin við fljótið niður á Egilstaði og bíltúrast bara þennan dag, skruppum aftur í bónus, keyptum meiri mjólk og meira brauð, mælum með Fellabakarí, hrikalega gott brauð frá þeim! Ókum síðan niður hérað og sáum m.a. sólarorkusjálfsalan! Ákváðum svo að keyra á Seyðisfjörð.

Þegar við komum upp brekkuna á leið okkar frá Egilsstöðum til Seyðisfjarðar, upphófust mikil óhljóð í bílnum. Eftir nokkuð djúpar pælingar létum við bílinn renna niður brekkuna aftur og ókum á verkstæði sem við höfðum séð í Fellabænum fyrr um daginn. Þar var bíllinn tjakkaður upp og í ljós kom að millikassinn var sprunginn út frá ofhertum boltanum og nær tómur. Það var kíttað uppí gatið og sett ný olía á, með tilheyrandi tilkynningum til smurverkstæðisins sem ofherti boltan, eigandans, mömmu og pabba. Síðan yrði bara spurning hversu langt við kæmumst, vonandi alla leið á Selfoss....

Við drifum okkur svo á stað eftir að hafa fengið annað álit hjá Toyota þjónustunni og brunuðum í Atlavík. Þangað komumst við ekki, þar sem kassinn dugði bara hálfa leið. Vorum við því föst miðja vegu milli Egilsstaða og Atlavíkur. Birgir reimaði þá á sig gönguskónna og gekk heim að næsta bæ, þar sem við fengum aðstoð, þau drógu bílinn í hlaðið og skutluðu okkur svo í Atlavík með allt dótið sem var í skottinu. Aftur var farið að hringja í fólk og ýmsar hugmyndir í gangi um hvað ætti að gera. Einhvern veginn yrði að koma okkur og bílnum austur. Við höfðum það fínt í tjaldinu, áttum nóg gas, nægan mat og allt til alls! Svo við héldum kyrru fyrir þar, í bili.

Fimmtudagurinn 26. júlí reis, vindugur og hálf hráslagarlegur. Við vorum í algjörri biðstöðu, bíllaus og orðin hálfþreytt og vonlaus allt í einu. Eins og loftlausar blöðrur. Pabbi náði í eiganda verkstæðisins og hann hafði samband við tryggingarnar sínar. Á meðan ákváðum við að taka okkur langan göngutúr um Hallormstaðaskóg. Ég þakkaði guði fyrir að hafa sent Bigga í BT á Egilsstöðum að kaupa bílhleðslutæki því að með þvi höfðum við getað hlaðið símana okkar daginn áður, áður en bíllinn bilaði. Annars hefðum við sennilega verið orðin batterýislaus! Uppúr hádegi komst svo niðurstaða í málið, tryggingarnar ætluðu að flytja bílinn austur, og myndu borga fyrir okkur bílaleigubíl. Karli föður mínum leist nú ekki á hvernig við myndum koma okkur öllum og dótinu í yaris og hafði því samband við tryggingarnar sem buðust til þess að borga honum fyrir að koma og sækja afastrákana sína og okkur foreldranna.

Hann ætlaði fyrst að leggja af stað strax, en komst svo að því að hann væri einn um fjósið það kvöld svo hann ákvað að leggja af stað, snemma næsta morgun. Við höfðum það huggulegt í tjaldinu, Kristín Arna Hauks og Stebbi komu svo um kvöldið og Darrinn og Pétur Nói urðu samstundis bestu vinir!

Föstudagurinn rann upp, ennþá var hráslagarlegt og vindasamt í þó skjólgóðum skóginum. Ég hafði fengið sms frá pabba þar sem hann var staddur við Skaftafell um klukkan 8.30! Enda lagði hann af stað frá Hólunum 5.30! Við fengum okkur því morgunmat og reyndum eftir fremsta megni að koma dótinu okkar í sómasamlegt horf. Pabbi kom svo rétt fyrir klukkan 13.00 og þá átti bara eftir að fella tjaldið og hlaða bílinn! Við keyrðum á Egilstaði og borðuðum síðbúinn hádegisverð á Búllunni. Ókum svo sem leið lá suður yfir öxi, áleiðis heim! Leiðin heim tók aðeins lengri tíma, það þurfti að fá sér brjóst, skipta um bleiu, osfrv og fullorðna fólkið að fá sér kaffi og Darrinn ís. Stoppuðum m.a. við Jökulsárlón:



Á Hvolsvelli hittum við mömmu og Trausta sem tók Darran og fóru með hann í Fljótshlíðina á Trukknum. Við 4 héldum áfram í sveitina þar sem okkar beið heitur matur, heitur pottur, rauðvín og uppbúið rúm! Við vorum í sveitinni allan laugardaginn og sunnudeginum eyddum við í Dalseli. Við stappfylltum svo Jimny á sunnudagskvöldinu og drifum okkur heim í bæinn!