Yndislegt, yndislegt, yndislegt!!!!!

Nenni eiginlega ekki að skrifa alla fæðingarsöguna strax. Hér kemur ör-sagan. Við höfðum sem sé skipulagt heimafæðingu, vorum bara ekkert að auglýsa það neitt :) Mér líður eins og geti sigrað heimin með litla putta eftir þessa upplifun.

Vaknaði á sunnudagsmorgninum 1. apríl, Biggi að fara í vinnuna, klukkan var ca 9.30. Fann fyrir samdráttum, sem var nú frekar óvenjulegt á morgnanna. Fann líka að krílið var búið að snúa sér, rassinn snéri ekki lengur til vinstri, heldur til hægri! Darri kom uppí til mín að kúra og við kúrðum aðeins fram yfir 10. fórum svo og fengum okkur að borða og rifumst síðan um hvort hann ætti að fara sjálfur í fötin eða hvort ég ætti að hjálpa honum. Amma Brynhild kom síðan í heimsókn rétt rúmlega 11 og var til 13. Milli 12 og 13 fór ég að fá fyrstu verkina. Taldi þá að sjálfsögðu vera plat, Kristbjörg ljósan mín fór til útlanda á laugardaginn og kemur ekki heim fyrr en á þriðjudagskvöld. Ég var nú með back-up ljósu hana Áslaugu, sem er reyndasta heimafæðingarljósan og sú sem hefur mest barist fyrir vatnsfæðingum, vatni til verkjastillingar.

Um 14.30 ca hringdi ég í Bigga og sagði honum að fæðingin væri komin af stað. Allt í rólegheitunum samt og hann ætti nú að fá einhvern til að leysa sig af. Biggi kom svo heim um 16.00 og skutlaðist þá beint með Darra til pabba síns. Þá hafði ég loksins næði til að hringja í Áslaugu, vildi ekki hafa 4 og 1/2 árs illa stemmdan son minn að rífast um kertanotkun ofaní mér í því símtali. Áslaug sagðist ætla að skutlast heim til sín og ná í dótið og kíkja á mig. Hún kom um 17.00. Allt í góðu og útvíkkun 3, fullþynntur legháls. Ég hafði aldrei hitt Áslaugu áður og því settumst við og spjölluðum í smá stund. Biggi var að láta renna í laugina, og allt var voða kósí, kertaljós og lavenderilmur í loftinu.

Ég fór síðan fljótlega í baðið og hríðarnar urðu sterkari. Áslaug, sem hafði hugsað sér að skreppa í ca klst, hætti við það. Ég náði samt alltaf nokkrum andartökum í afslöppun á milli, en hríðarnar voru bæði langar og harðar. Hún hlustaði reglulega eftir hjartslætti barnsins og aldrei sló það svo mikið sem feilspor, var eins taktfastur og klukka, og harðnandi hríðarnar höfðu engin áhrif á það.

Um ca. 18.30 gafst ég upp á baðinu, rauk uppúr því með Áslaugu og Bigga hálffurðulostin, hlaupandi á efti rmér inná bað. Þar lagðist ég í froskastellingu á gólfið. Yndislegt! Fann hvernig þrýstingurinn á grindina léttist, legið drógst aðeins upp og hríðarnar urðu sterkar, hnitmiðaðari og ekki eins sárar, því nú beitt ég þyngdaraflinu öfugt og dró kollinn aðeins uppúr grindinni. Skömmu seinna fann ég hvernig útvíkkunninni lauk, kollurinn í belgnum var að koma, ég snerti kollinn og sprengdi belgin, vatnið fór. Það kom örstutt breik og ég hélt að sóttinn væri dottinn niður, mig vantaði hríð til að rembast með.. Hún kom, eins og kölluð og í 2 örstuttum rembingum fæddist barnið. Kollurinn í þeim fyrri og síðan rest. Ég tók sjálf á móti og dró síðan krílið alveg brjálað (á orginu sko) upp á bringuna og kúrði hjá manninum mínum á gólfinu. Við athuguðum ekki kynið fyrr en eftir þó nokkra stund, við vorum agndofa yfir orginu! Skömmu seinna kom fylgjan, pabbinn klippti strenginn eftir að hann hætti að púlsa og við færðum okkur yfir í hjónarúmið.

Þar færist ró yfir unga manninn sem mátti loks vera að því að taka brjóstið og slaka á. Stóri bróðir kom í heimsókn og breytti snarlega ölum plönum, hann vildi sko vera heima hjá sér núna. Skiljanlega. Hann vaknaði t.d. í sæluvímu í morgun og lá í 2 klst uppí rúmi hjá okkur að dásama þennan fallega litlasta bróðir sinn. Svo skrapp hann aðeins á leikskólan, mig grunar að hann hafi aðallega viljað monta sig.

Allir hafa það elegant fínt, drengurinn er greinilega ákveðinn og duglegur, sýgur af krafti og lætu í sér heyra ef hann vanhagar um eitthvað. Hrútur með genin frá mömmu sinni sem sé :)

Njótið vel!