Hætt að vinna vúhú!
Nei, reyndar ekkert vúhú við það, mér dauðleiðist :þ haha! En já síðasti vinnudagurinn minn var í gær. Ætla að leyfa mér að láta mér leiðast í dag, sé svo til hvað ég fer að braska, er að spekúlera í að mála smotterí og hreiðra almennilega um mig :) Jafnvel fá karlinn til þess að hjálpa mér við að færa kommóðuna inní svefnherbergi. (get svo sem gert það sjálf, veit bara að hann vill hjálpa mér). En það er svona beisiklí það eina sem er eftir að gera, jú og setja vögguna saman og búa um, það er mömmu verkefni (er og verður og hún er sjálfskipuð).
Í gær skruppum við á rúntin. Planið var að skreppa í Ólavíu og Óliver og skoða kerru. Lentum í þeirri *skemmtilegu* reynslu á leiðinni að það keyrði Á okkur strætó! Ekkert grín sko! Vorum stopp á beygjuljósi, útá götunni sem sé og ljósin skiptust. Strætóinn keyrði af stað á sínu græna ljósi áður en við náðum að hreinsa gatnamótin og volla, hann keyrði beint á okkur, kyrrstæð! Samt pínu fyndið þar sem við sátum í bílnum, horfðum á strætóinn nálgast og hugsuðum bæði "afhverju stoppar hann ekki, ætlar hann ekki að stoppa, halllllló". Mjög fyndið síðan að ungi maðurinn í aftursætinu gólaði eftir áreksturinn "Biggi Freyr, bílar eru hættulegir", skynseminn uppmáluð alveg!
En höggið var ekkert, við erum öll alheil og hress, bílstjórahliðin er pínu krambúleruð, spegillinn brotinn o.s.frv. Sennilega er þetta meira tjón en við fyrstu sýn, þar sem strætóinn þrýsti á allt svæðið frá frambretti og að afturdekkinu frá grind og upp fyrir glugga. Við erum víst í 100% rétti og fáum þetta því bætt, sem betur fer. Er samt svo glöð yfir því hve höggið var lítið og að engan skyldi saka. Eins er ég þakklát fyrir vitnið, bílstjóran í bílnum sem var samhliða strætónum sem stoppaði og gaf okkur símanúmerið sitt. Á að vera skothelt mál.
Við héldum svo sem leið lá í OO og leist voða vel á einn kerruvagn þar. Skruppum svo í Fjarðarkaup, elska að kaupa ávexti þar. Fórum í sund, sem var bara yndislegt, náðum að láta vöðvabólguna líða úr okkur og nuddstútarnir gerðu mér mjög gott, hef sjaldan verið svona slök í mjöðmunum held ég! Fórum svo heim og elduðum okkur æðislegan kjúklingarétt með graskeri (again ég elska Fjarðarkaup) og átum síðan haug af ferskum ávöxtum í eftirmat, ananas, jarðarber og vínber. Ég er svakalega matarsvöng þessa daganna, langar bara í mat, mat, mat og meiri mat! Ekki nammi, gos eða slíkt, bara grænemti, ávexti, kjöt, fisk og slíkt!
11 dagar í bumbubúan sem ætlar sig hvergi að hreyfa. Er alveg farið að langa að skoða iljarnar á þessu barni, öðruvísi en í gegnum húðina við rifbeinin :þ
Takk í bili, og ég býst við því að nýjar fregnir færist reglulega hingað inn, só stei tjúnd for next eppisód!
Harpa!

2 comments:
jæja blogga meira!! Ég hef ákveðið að vera dugleg að reka á eftir barninu hér á síðunni.....þegar þú ert búin er ég nefnilega næst og þolinmæði hefur aldrei verið einn af mínum kostum ;) Gó Harpa !!
Hvað meinaru? Ég bíð þolinmóð... enda ku hún þrautir vinna allar... eugh!
Verði þinn vilji, mín kæra :)
Skrifa ummæli
<< Heim