Harpa skarpa bullar...

Þögn er betri en þarflaus ræða

fimmtudagur

Datt niður á þetta en lesið líka það sem ég skrifaði í síðustu færslu..

Kannski verðum við að hitta ranga fólkið áður en við hittum rétta fólkið , svo að við kunnum að vera þakklát þegar við hittum loksins þann sem hentar okkur. Kannski opnast dyr hamingunnar á einum stað um leið og þær lokast á öðrum , en oft störum við svo lengi á lokuðu dyrnar að við sjáum ekki hinar sem hafa opnast. Kannski er besti vinurinn sá sem þú getur rólað þér með á veröndinni án þess að segja orð og síðan gengið í burtu og liðið eins og þú hafir átt eitt besta samtal ævi þinnar . Kannski er satt að við vitum ekki hvað við höfum átt þangað til að við missum það , en það er líka satt að við vitum oft ekki hvers við höfum saknað fyrr en við öðlumst það . Það eitt að gefa einhverjum alla okkar ást tryggir ekki að viðkomandi elski okkur á móti .. Ekki búast við ást í skiptum fyrir ást ; bíddu þangað til ástinn vex í hjörtum annarra og ef það gerist ekki , skaltu þakka fyrir að ástin hafi vaxið og dafnað í þínu hjarta . Kannski tekur það einungis mínútu að brjóta einhvern niður , klukkutíma að láta sér líka við einhvern og einn dag að verða ástfanginn af einhverjum , en það getur tekið líftíð að gleyma einhverjum. Kannski ættir þú að reyna að ná í einhvern sem fær þig til að brosa , vegna þess að eitt bros getur dimmu í dagsljós breytt . Ekki fara eftir útliti , það getur blekkt . Ekki fara eftir auðævum, þau geta horfið..Finndu einhvern sem fær hjarta þitt til að brosa.

Þegar þú fæddist varstu grátandi og allir í kringum þig voru
brosandi.

Lifðu þannig að þegar þú deyrð verðir þú brosandi og allir í
kringum þig
grátandi.


Ekki amalegt og svo satt

Góðar stundir.

0 comments:

Skrifa ummæli

<< Heim