Dugnaðarvírusinn?

Líst er eftir dugnaðarvírus. Hann þarf að virkja samanbrotshæfileika, skúringarhæfileika og skipulagshæfni... Einnig væri hentugt ef hann köttaði á heimilisbreytingahugmyndir....

Ástæðan jú, ég er búin að vera hrikalega löt... hér eru allir skápar og allar skúffur að tæmast... hreina, ósamanbrotna fjallið minnkar ekkert, það bara eykst ef eitthvað er held að þvotturinn fari sjálfkrafa í vélina og úr henni í þurrkaran

Reyndar þá ryksugaði ég í morgun, svefnherbergisgólfið var þakið í baðsalti... sumir hafa gaman af því að dreifa svona dóti (baðsalti, poppkorni og cheeriosi) útum allt. Ótrúleg árátta sko

Síðan kíktum við til Petu, Kristófer sofnaði í bílnum og ég leyfði honum bara að sofa á meðan ég kíkti aðeins inn til Petu, kíkti á kotið hennar og Hrefnu, ýkt kósí hjá þeim. ´Þær eru sko í timburhúsi og því lítið mál að loka hurðum og opna annar staðar... núna langar mig ennþá meira að opna eldhúsið og fá nýja innréttingu í það... er ekki einhver með áskrift að lottóvonning sem hann vill framselja?

Við pikkuðum Petu með okkur og fórum til Kristínar "mágkonu" ég verð að fara að venja mig af þessum mágkonu titli... Hún er ekki og hefur aldrei verið mágkona mín!! Kristófer var voða hrifin af Hrannari Gauta, knúsaði hann og kyssti í ræmur :) Þegar Birta María kom svo heim úr bíoinu þá voru þau á fullu að leika sér... ótrúlegt hvað hann er líbó í svona virðist bara líka við allt og alla, alveg sama hvað börnin eru gömul, Birta er jú rúmum 3 árum eldri en hann samt voru þau mestu mátar! Hrannar er 1 og 1/2 ári yngri og Kristófer fannst brjálað sport að ýta honum um í göngugrindinni ;) Sem betur fer var svona "speedlimit" á henni ;) Svo spjölluðu þeir heilmikið saman félagarnir.

Við gellurnar höfðum sko um margt að skrafa enda langt síðan við höfum hist. Mann verkjar næstum í kjálkana eftir allt blaðrið! Við komum síðan ekki heim fyrr en eftir kl 8 og þá þurfti nú ungi maðurinn að fara að skríða í bólið.

Ég er búin að vera að fylgjast mikið með skrifunum hennar Svölu www.folk.is/svalah/ og dáist að pennafærni hennar. Hún kemur svo vel í orð þessum tilfinningum sem maður finnur fyrir gagnvart barninu sínu. Ótrúleg barátta hjá þeim, vonandi hafa þau betur. Ég er búin að hugsa mikið til þeirra og bað ég frænkurnar Perlu Dís og Brynhildi um að hjálpa litla Kristófer. Daginn eftir þegar við vöknuðum var holið hérna fullt af laufblöðum.. Það skrítna við það er að holið okkar er gluggalaust, það er í miðri íbúðinni og það eru hvergi annar staðar laufblöð. Ég spáði reyndar ekkert í þetta fyrr en á föstudaginn þegar ég var búin að ryksuga alla íbúðina (ATH ALLA) fórum við Kristófer í búðina, þegar við komum heim var aftur komin laufblöð í holið, við vorum max 10 mínútur!! Seinni partinn á föstudeginum skúraði ég (þegar ég hafði ryksugað laufin) enn þau voru komin aftur á laugardagsmorgninum... þau gætu ekki einu sinni hafa komið af svölunum Biggi þreif þær fyrir 2 vikum síðan og það eru engin lauf þar... Það er líka ekkert mikið af laufum á þessum árstíma!!! Kannski að þetta séu frænkurnar að láta vita af því að þær hafi heyrt í mér? Vonandi og vonandi geta þær hjálpað Kristófer litla hennar Svölu.

ég fékk gæsahúð við að skrifa þetta.... spúkí...